من و روزها

کتاب بدی نبود؛ یعنی علیرغم این که اولش نوشته بود اگر اعصاب ندارید این کتاب رو شروع نکنید و براش وقت نگذارید و اگر هم وقت بذارید نهایت توی دوساعت و به اندازه دیدن یک فیلم سینمایی یا تماشای مسابقه فوتبال وقت می بره و چیزی از دست نمی دید. پیشنهاد کرده که اگر صبر و حوصله ندارید این کتاب رو نخونید! بالاخره بعد از کلی تبلیغات منفی پشت جلد و مقدمه کتاب شروع کردم به خوندن. به عنوان یک کتاب مستقل بد نبود، اما کلی پاورقی داشت که در مورد شخصیتهای داستان و حتی آدمهای گذری که نقش خاصی نداشتند به یکی از نوشته های قدیمیش ارجاع داده بود. یکی دو تایی رو که ورق زدم متوجه چیز خاصی نشدم. حالا باید فرصت کنم و همه کتابهای قبلی که دارم رو از اول بخونم تا یادم بیاد مثلاً اون خانمی که توی سینما پشت سر نگار نشسته چه ربطی به سیمین کتاب چند روایت معتبر داره.

سه گزارش کوتاه درباره نوید و نگار/مصطفی مستور/نشر مرکز/چاپ دوم/ اسفند 90/ 121 صفحه